Zoeken in deze blog

maandag 10 september 2018

ZAK eens lekker door! - Let's stick together

Het is zover, ik doe nog eens mee met een rondje Let's Stick together. Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik dit naaisel al wel op de planning had staan en de deadline was er ook zonder Let's stick together geweest. Maar omdat ik best wel trots ben op wat ik maakte, doe ik zeker graag mee.

De titel is voor vele interpretaties vatbaar. Zak eens lekker door... De tijd van het doorzakken ligt alweer een dikke week achter ons. De start van het schooljaar betekende voor ons allemaal: niet meer doorzakken en weer strak in de dagelijkse sleur routine.

Om de 'terug naar school' stap met iets meer plezier te zetten, besloot ik om een kleuterboekentasje te maken voor de oudste zoon. Dat wou ik eigenlijk al een jaar geleden doen, maar koudwatervrees, tijdsgebrek en het feit dat ik een mooie boekentas vond voor weinig geld, deden mijn plannen wijzigen.

Voor dit schooljaar was ik echter vastberaden, dat boekentasje zou er komen.
Het moet gezegd: het was een proces zonder bloed, maar wel van véél zweet (het was dan ook een warme zomer!), tranen en héél véél gebroken machinenaalden...Toch ben ik trots op het resultaat. En da's nog zacht uitgedrukt, echt waar! Ik ben nog nooit zo tevreden geweest van iets dat ik zelf genaaid heb.




 Het tassenlint is van katoen. Onmogelijk om 'af te branden' om de randjes te laten smelten tegen het rafelen. Dus nam ik een methode van een workshop die ik volgde, om de uiteindes mooi af te werken met hoesjes van de buitenstof. Mooi toch hé?


Om te vermijden dat de zijflappen naar buiten zouden buigen, stikte ik vooraan de naden tegen mekaar tot op ongeveer 10 cm. Achteraan was dat écht niet mogelijk, dus gewapend met naald, 'sterrekesgaren' en vingerhoed (onontbeerlijk!) naaide ik de hoekjes handmatig aan elkaar. En ik vind het persoonlijk niet heel erg storen zo.

Ik hou van de combinatie rood - aquablauw! Ik word dus echt blij van de kleuren van deze boekentas. De kans dat er in de kleuterschool nog zo'n boekentasje opduikt is echt wel heel klein, maar ik wou er toch een naam in voor de zekerheid. De Cameo mocht dus nog eens aan het werk. Aangezien zoonlief heel fel bezig is met zijn naam en zijn letters, was hij blij met dit accentje!


Het patroon en de werkwijze komen van Mamadammeke.
Ik paste enkele kleine zaken aan:
- ik vergrootte de flap met  1 cm rondom, zodat ik ze averechts kon stikken en binnenstebuiten keren. Dat vond ik iets mooier dan de werkwijze met biais en bespaarde me meteen 'scheefgenaaide-biais-perikelen'.
- na het in mekaar zetten van de buitenkant vond ik dat de voorflap nogal hoog kwam. Ik kortte daarom de basis van de boekentas met een 3-tal cm in. De boekentas is nog steeds meer dan hoog genoeg en voor mij is de verhouding zo mooier.
- omdat ik nogal degelijk verstevigde *kuch* en een beetje negeerde dat in de handleiding stond om de naadwaarde niet mee te verstevigen, was het onmogelijk om binnen- en buitentas op de beschreven manier aan mekaar vast te zetten. Ik foefelde dus héél erg door ze gewoon in mekaar te zetten en ze vervolgens met biais-lint aan mekaar te naaien. Weet je nog, dat biaislint dat ik wou vermijden aan de flap? Welja, bij deze stap heb ik meteen goed beseft dat dat een goede beslissing was! Geen close-ups van de biais want echt waar... wat een miserie was dat!! Schots en scheef, maar soit, van ver ziet een ongeoefend oog dat niet én de boekentas zit in mekaar hé. (Inderdaad, 't was toen dat de tranen in mijn ogen stonden!)

De versteviging en de sluitingen komen uiteraad van bij k-bas waar ik via mail heel snel advies kreeg over de materialen! Het boekentasje staat als een huis dus ik hoop al stilletjes dat het misschien volgend schooljaar ook nog zal meegaan? Het heeft al zeker de eerste week glansrijk doorstaan - al moest ik wel even slikken toen donderdag Tijn z'n jas opgepropt in de boekentas zat.

De stofjes zijn niet alleen verstevigd, maar ook behandeld met HG waterdicht. Heel grappig spul, ik zag na het wassen namelijk niets speciaals aan de stof, maar als ik er water op druppel, zie je het wel afstoten.

Aangezien ik vorig schooljaar regelmatig zakdoekloos naar school wandelde en dus heel vaak euhm... andere middelen moest aanwenden om het ochtendlijke snotneusje schoon te vegen, maakte ik nog een bijpassend ZAKdoekenhoesje (ZAK, heb je hem?! ;) Geen lekkende neusjes-incidenten meer voor ons dit schooljaar!

 Een blije en enthousiaste zoon op maandagochtend 3 september. Hij was zo trots op zijn boekentasje en vond het idee wel heel fijn, dat ik door zijn boekentas te maken, toch een beetje bij hem zou zijn doorheen de schooldag.

ps: ik heb wel een tijdje getwijfeld of een boekentas wel echt aansluit bij het thema 'zakken' dus als er mensen denken 'wat doet een boekentas in deze blog-ronde?': I know!! Maar ik ben echt wel zo blij en zo trots met het resultaat, dat ik het toch maar gedaan heb. Tenslotte, boekentas of boekenzak, what's in a name?
En nog een kleine anekdote: vorig jaar noemde Tijn zijn boekentas 'mijn koekentas'. En geef toe, voor zo'n kleuter is dat toch een véél logischer benaming? :)

Benieuwd hoe andere mensen dit thema hebben ingevuld? Ga dan zeker eens kijken...

Draadjes - Skwadraatlive - Girls in Uniform - Just Delphine - Larth - Woohoo by Davina - Querida - Sewing à la Carte - Yjonis blogt - ViTess - Nathalie's Naaisels - Two Owlettes - Naaisdrovje - ... door Sara - Plus 2 is 5! - Spoetniksels - Seams Normal - OOYAmade - Khadetjes - Flaflinko

woensdag 29 augustus 2018

Zomert-shirts (ieder t-shirt is een kusje waard!)

Alweer lang geleden, mijn laatste blogpost. En ik ga me daar niet voor excuseren, want het heeft deugd gedaan! Ik heb heel veel genaaid en geschilderd en genoten zonder de stress om er zeker foto's van te maken en er een leuk tekstje bij te schrijven... en het is nu ook niet dat mijn blogje omver geblazen werd door het aantal bezoekers. Het was wel comfortabel zo, even niet aan mijn blog te moeten denken.
Maar hoe zeggen ze dat, het bloed kruipt waar het niet gaan kan... het begon al weer een paar weken te kriebelen om toch nog eens terug te starten, voor de zoveelste keer. Ik bedacht zelfs al wat ik allemaal zou kunnen tonen hier.

Het bleef bij denken en voornemens, meer ook niet. Tot ik net in mijn mailbox zag dat blogger me miste en dat het al lang stil was geweest hier. Dat was de trigger om toch nog heel snel voor het slapengaan een kort iets te schrijven!
Dus ja, I'm baa-aack!

En om toch ook nog iets moois te laten zien, hierbij een foto van de laatste zomert-shirts die ik voor de kindjes maakte. Voor elk een ander mooi Scandinavisch printje.

Het stofje met de rode huisjes kocht ik online bij Pieke Wieke. Het stofje met de oranje boompjes komt van bij Studio Splatz. Die laatste is echt wel de ontdekking van de zomer geweest zeg! Allemaal stofjes die ik stuk voor stuk supermooi vind. Heel kleurig, soms ook retro, mooie prints... Daar volgen dus zeker nog kledingstukjes van!
 Het patroon is nog steeds het gewone t-shirt van Minikrea.

vrijdag 19 januari 2018

Oude liefde roest niet


In december deed ik mezelf een kadootje. Ik schreef mezelf in voor JOT, de eerste jaarcursus van Marieke Blokland, een cursus rond Art Journaling. Dat deed ik in een ver verleden met veel plezier, ik kon er mijn creatieve ei wel in kwijt. In december was er een aanbod dat ik niet kon weerstaan: een gigantische korting op deze cursus. Ik twijfelde dus niet (eeh... maar héél even) en schreef me in.

Dit is het resultaat van de eerste les, rond collage en geometrische figuren. Ondanks dat het niet helemaal is wat ik er van wou maken, ben ik er wel heel tevreden over!
Het is lang geleden dat ik nog art journalling deed, maar ik heb er van de eerste minuut weer van genoten!





donderdag 28 december 2017

Eindejaars-kadootjes! Part II

Voor mijn meter is het altijd moeilijker kadootjes kopen. Aangezien zij ook altijd veel moeite doet voor mij, wil ik me er ook niet makkelijk af maken. Dit jaar krijgt ze een kadobon, maar dat geef ik nooit graag zo als kaartje in een envelop.

Daarom maakte ik voor haar een opvouwbaar boodschappentasje uit het eerste boek van Zo geknipt. Het is zeker geen moeilijk ontwerp maar toch iets waar je wat aandacht aan moet besteden en dan krijg je een mooi, verfijnd tasje! Ze hebben ook gedacht aan een mooie afwerking, dus ik ben fan!

Het zakje zit mooi opgevouwen, een klein pakketje voor in je handtas.



Hier achter dit flapje met knoop zit het zakje waarin je het boodschappentasje vouwt. Even nadenken over hoe je moet vouwen, maar eens je het door hebt, superhandig!

En natuurlijk... afgewerkt met een persoonlijk labeltje! Ik vind het toch moeilijk om de labeltjes te gebruiken... voor persoonlijk gebruik omdat ik denk 'ik weet toch dat ik het maakte' en voor anderen omdat het een beetje als opscheppen voelt...

dinsdag 19 december 2017

Eindejaars-kadootjes! Part I

December, een tijd van kaarsjes, lichtjes en gezelligheid. Een tijd van kerstkaartjes, kerstbomen en... kadootjes!

Natuurlijk is december en kerst ook nog zoveel meer, maar ik wil het vandaag toch even hebben over die kadootjes! Ik vind het altijd heel leuk om kadootjes te bedenken. Ik steek er heel veel tijd in en het bezorgt me ook wel regelmatig stress, maar desondanks vind ik het zo fijn om een kado te bedenken dat echt bij de ontvanger past. Als dat dan ook nog een zelfgemaakt iets kan zijn, is dat dubbel plezier natuurlijk.

Vandaag een blogpost over zo'n homemade kadootjes!

Als eerste kan ik iets afvinken van mijn creatieve bucketlist (die vooral in mijn hoofd bestaat!): werken met porseleinstift.

Voor mijn grootmoeder maakte ik een gepersonaliseerde koffiebeker. De blanco beker kocht ik in Ikea. Het is een mooi model vind ik, geen klassieke mok. Doordat het een breder model is, ook heel handig om illustraties op aan te brengen.

 Hoe deed ik dit juist? Ik sneed met mijn Silhouette het woord uit in een sierlijk, handgeschreven lettertype. Ik kleefde dat op de tas en ging vervolgens met een goudkleurige porseleinstift stipjes zetten. Nadien deed ik hetzelfde met de blauwe stift. Zodra je tevreden bent van het resultaat, kan je het laten drogen. Dan de vinyl wegdoen en afbakken in de oven.

De achterkant van de beker vind ik minder verfijnd, maar ik weet dat het voor haar belangrijk is dat de namen van de kindjes erop staan en ik had geen creatievere, fijnere oplossing dan dit.

Vervolgens is het traditie bij ons dat de kinderen bij het lezen van hun nieuwjaarsbrief ook een kleine attentie geven aan hun meter of peter. Daarom kocht ik een doos 'mug jars' die o zo hip zijn (of is dat alweer gepasseerd?). Daarop kleefde ik weer in een mooi lettertype het woord meter of peter met eronder 'van Tijn' of 'van Jenne'. Met glasets bewerkte ik de mug jar. Glasets is nog altijd een product waar ik een haat-liefde verhouding mee heb. Oefening baart kunst waarschijnlijk en ik heb een gevulde pot dus die moet toch op ;)

 De ellende van glasets (onder andere!) is dat het heel moeilijk te fotograveren valt. Jullie zullen me dus op mijn woord moeten geloven dat het er mooi uitzag :)

Tot zover part I van mijn eindejaarskadootjes! Binnenkort volgt part II...